Las

 

 

Tajga, nierozłącznie związana z krajobrazem syberyjskim jest współuczestnikiem życia na zesłaniu. Las postrzegany jest w całej swojej dwuznaczności: kojarzy się z ciężką pracą i cierpieniem fizycznym przy pracach leśnych wykonywanych dla przedsiębiorstw kołchozowych zajmujących się eksploatacją lasów, z siarczystym mrozem i ze strachem, ale również z dodatkowym źródłem  pożywienia. Zwłaszcza w latach 1941–1946, podczas wojny, kiedy warunki przetrwania zesłańców były straszne, porażały nędzą, runo leśne, żurawina czy inne rośliny jadalne, takie jak pokrzywa stanowiły dodatkowe pożywienie lub zioła lecznicze. Najczęściej dzieci zajmują się zbieraniem owoców leśnych i w ten sposób bezpośrednio uczestniczą w przetrwaniu rodziny.

Tajga jest niezmiennym komponentem życia codziennego zesłańców : stanowi ona ich realne otoczenie, przemierzają ją i żyją z jej eksploatacji. Majestat i bezkresna przestrzeń lasów syberyjskich wywołuje cały szereg wrażeń i głębokich emocji związanych z dźwiękami i wydobywającymi się zeń zapachami. Przedmioty rzeźbione z drewna zdobiące wnętrza domów, czy przyniesione z lasu kwiaty mają złagodzić tragedię zesłania do tej obcej przestrzeni syberyjskiej i złagodzić los zesłańców.