Europejska pamięć

o Gułagu

Retour
Fermer

Podróż do miejsca zesłania

Dysponujemy niewielką liczbą fotografii upamiętniającymi pociągi z zesłańcami. O ile w latach 1930 władza radziecka otwarcie i z dumą pokazywała filmy przedstawiające obozy pracy jako przykład resocjalizacji poprzez roboty przymusowe w łagrach, o tyle od końca lat 30 aż do 1953 r. nigdy nie upubliczniano deportacji ludności. 

Pierwsze dwie fotografie pochodzą ze zbiorów Muzeum Ofiar Ludobójstwa (Wilno, Litwa). Zostały one podarowane przez byłe ofiary zesłania z Litwy.

Trzecia fotografia przedstawia rysunek wykonany przez Vallię Arrak. Kiedy aresztowano ją w 1947 roku miała 17 lat i mieszkała w Estonii. Zabrała ze sobą ołówek i kilka kartek papieru i podczas kikutygodniowej podróży na zesłanie rysowała wnętrze wagonu. Rysunki ofiar deportacji lub więźniów gulagu nie są  aż tak rzadkie. Są to rysunki przedstawiające obozy czy też wioski, w których mieszkali zesłańcy. Natomiast tego typu rysunek jest raczej rzadkością.