Europejska pamięć

o Gułagu

Retour
Fermer

Podział prac według umiejętności

 

„ Nasi sąsiedzi, miejscowi ludzie, osłupieli na widok sera. Po prostu nie mieli pojęcia, jak się robi ser. Kiedy zobaczyli, że jest to bardzo łatwe, ucieszyli się i szybko nauczyli się, jak samemu zrobić twaróg w lecie, a na zimę w tym celu zamrażali mleko. 

Litwini nigdy nie słyszeli o zamrażaniu mleka, ale pewnego dnia wydarzyło się coś niesamowitego. Dopiero od niedawna mieszkaliśmy w tej osadzie. Nagle zastukała do drzwi sąsiadka, ona była miejscowa, prosząc nas o pożyczenie torby, bo musi zawieźć mleko na targ. Początkowo nasze kobiety nie zrozumiały,o co jej chodzi, myślały, że ona żartuje. Bo jak można przewozić mleko w torbie ? Dopiero w trakcie dyskusji okazało się, że świeże mleko wlewane jest do naczyń o specjalnym kształcie, a następnie mrożone kawałki mleka przewożone są w torbie na targ. Dzięki temu ludzie mogli odkroić sobie potrzebny kawałek zamrożonego mleka, które po odmrożeniu nadawało się do konsumpcji. W środowisku wiecznych lodów na Syberii taki sposób konserwacji mleka był bardzo popularny.

A kiedy ludzie mieli  trochę zboża i mąkę, to zaczęli hodować świnie. Wówczas pojawiły się różne metody hodowli i produkcji mięsa wieprzowego.

Miejscowa ludność, żeby przyspieszyć tuczenie prosiaków karmiła je mąką, co w efekcie powodowało, że nie mogły one utrzymać się na nogach. Po ubiciu, mięso krajano na kawałki i mrożono. Trzeba było zjeść wszystkie zapasy do wiosny i w efekcie nie było już mięsa na czas robót polowych.

Litwini nauczyli miejscową ludność tuczenia świń etapami : wytłumaczyli im, że trzeba karmić je drobno posiekaną trawą i kawałkami gotowanych kartofli i posypać mąką. Pokazali jak ćwiartuje się mięso na ubitej świni, jak robi się szynkę i kiełbasę. Litwini również zbudowali małą łaźnię parową częściowo zakopaną w ziemi, a ponieważ brakowało drewna, to ściany okleili słomą. Wędzili też w tej saunie mięso. Nie wiadomo, czy później, już po wyjeździe Litwinów, miejscowi kontynuowali to, czego nauczyli się wcześniej. ”

        Fragment artykułu « Stepė vien aplink… » A. Panavasa opublikowanego w Trimitas, 2006/05, str. 48. Tłum. na francuski: Isabelle Urbaitis