Rafails Rozentāls

 

Rafails Rozentāls  urodził się w Rydze we wrześniu 1937 r. w inteligenckiej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec był bardzo zdolnym adwokatem, matka wychowawczynią. W domu rozmawiano po rosyjsku i w jidisz.

Kilka miesięcy po zaanektowaniu Łotwy przez ZSRR, ktoś złożył donos na ojca Rafailsa, kiedy studiował na wydziale prawa w Rydze, że przewodniczy syjonistycznej organizacji. Ojciec został aresztowany   w nocy 14 czerwca 1941 r. i skazany na roboty przymusowe. Rafails wraz ze swoją mamą zostają zesłani na Syberię w okolice Tomska. 

Pozostali członkowie rodziny zginęli w gettcie w Rydze. Kilka osób zostało rozstrzelanych w pobliskim lesie Rumbala, gdzie po wkroczeniu nazistów zamordowano wszystkich Żydów łotewskich.

Po upływie roku ojciec Rafailsa zostaje zwolniony z obozu pracy w Solikamsku w obwodzie miasta Perm i udaje mu się ich odnaleźć i do nich dojechać. W 1946 r. cała trójka wyjedża do Krasnojarska. Ojciec Rafailsa znajduje pracę na stanowisku księgowego, a po jakimś czasie dostają przydział na małe mieszkanie.

Rafails wstępuje na wydział medycyny w Krasnojarsku. Od 1952 r. przebywają tam wybitni lekarze, wielu z nich pochodzenia żydowskiego reprezentujący sławę medycyny radzieckiej, którzy zostali zesłani na Syberię na skutek oskarżenia za udział w spisku tzw. „białych fartuchów” i zamordowanie kilku członków Politbiura KPZR.

W 1956 r. rodzina Rafailsa zostaje uwolniona z nakazu pozostania na Syberii. Wracają do Rygi. Rafails kończy medycynę i rozpoczyna karierę chirurga. Z czasem staje się  wybitnym specjalistą od przeszczepu wątroby o międzynarodowej sławie.