Miia Jõgiaas

 

Miia Jõgiaas urodziła się w  marcu  1931 r. w Tartu, w Estonii . Wobec narastających w tym kraju wrogich nastrojów w stosunku do reżimu ZSRR, próbuje razem ze swoimi koleżankami dać  temu wyraz. Dowiaduje się o istnieniu tajnej studenckiej  organizacji i włącza się  aktywnie w jej działalność. Jesienią 1950 r. zostaje aresztowana wraz z kilkoma koleżankami  za rozpowszechnianie ulotek i za podpalenie pomnika «  oswobodzicieli » - żołnierzy Armii Czerwonej. Dostaje wyrok – 10 lat przymusowych  robót  w Workutłagu w obozie  znajdującym się w Republice Komi przeznaczonym  dla szczególnie niebezpiecznych skazańców.

Na początku pracuje przy budowie drogi kolejowej, a potem w wytwórni cegieł.  Praca jest potwornie wyczerpująca i warunki życia skrajnie trudne. Na szczęście Miia nie jest sama i jej towarzyszkami niedoli są koleżanki jeszcze z dzieciństwa, Rita i Ellen, które nie opuszczają jej i pomagają przetrwać  w najcięższych chwilach życia w łagrze, pokonać strach i samotność.  Dzięki temu wraca do rodzinnego Tartu w maju 1956 r.

Zostaje ogrodnikiem, wychodzi za mąż za kolegę, który przynależał do tej samej tajnej organizacji co ona. Podobnie jak Miia,  był więźniem obozów stalinowskich.  Niestety nie mają dzieci, „ to  być może dlatego, że tam panowały mrozy i może coś mi się tam przytrafiło… ”