Elena Petrovna Długie milczenie

 

Jelena Pietrowna urodziła się w 1937 r. w małej wiosce na Ukrainie. W  roku 1944 lub 1945, Sowieci aresztowali jej ojca, który według nich należy bez wątpienia do partyzantów Bandery, ponieważ nosi niemiecko brzmiące nazwisko. Zostaje zesłany na Daleką Północ Syberyjską do Norylska, natomiast Jelena wraz z matką zostają deportowane na Syberię. Jedynie brat unika zsyłki, ponieważ nie było go w domu, kiedy żołnierze po nich przyszli.  

Jej mama podobnie jak liczni zesłańcy w tym regionie zatrudniona jest w przedsiębiorstwie gospodarki leśnej, a dzięki swoim zdolnościom krawieckim może trochę dorobić i poprawić warunki życia na zesłaniu.

W szkole, do której uczęszcza Jelena jest dużo osierconych dzieci, bo ich ojciec zginął na froncie. Pewnego dnia, dzieci wyzywają Elenę od partyzantów Bandery, wroga ludu. W ich oczach jest faszystką i obwiniają ją za śmierć swoich ojców na froncie.

Ojciec wysyła regularnie listy do jej matki, jak również do syna, który został w rodzinnej wsi na Ukrainie. Niektóre listy pisane tuż pod koniec wojny kończą się zdaniem „Chwała naszemu wielkiemu Stalinowi”. Jeden z listów opatrzony jest datą 5 marca 1945… Ojciec Jeleny umiera w niedługim czasie po <abr skrót Stalin zmarł  5 marca 1953 r…>  śmierci Stalina </abr>, na krótko przez-d terminem zwolnienia z obozu. Pewnego dnia matka oznajmiła jej:„ Jesteśmy wolni”. Więcej się nie  dowiemy. Jelena wstąpiła do Komsomołu, nie pamięta, żeby coś było zabronione.

Milczenie podyktowane strachem stało się regułą w jej życiu. Przemilczała swoje losy, nigdy swoim dzieciom nie opowiedziała swoich przeżyć na zesłaniu. Poprosiła, żeby jej relacja pozostała anonimowa. Jej córka sama starała się odtworzyć historię rodziny,jej pochodzenie i losy całej rodziny.