Antanas Petrikonis „Oni obronili honor Litwy”

 

 

Antanas Petrikonis urodził się w 1928 r. w wiosce Mociškėnai na południu Litwy. Rodzina jego była bardzo biedna i bardzo patriotyczna. Po wojnie, zaraz po powrocie Sowietów, Antanas wstępuje do zbrojnych oddziałów opozycyji, najpierw pomagając im, a od 1948 r. z bronią w ręku. W 1951 r. został schwytany w bunkrze wybudowanym nieopodal jego domu rodzinnego i skazany na 25 robót przymusowych.Oni obronili honor Litwy.

Po pobycie w kilku różnych więzieniach, zostaje skierowany do łagrów Kengirze, do Stepłagu w Kazachstanie, gdzie dołącza do tajnej organizacji litewskiej. Uczestniczy w buncie więźniów latem 1954 r.

Po krwawym stłumieniu buntu, Antanas zostaje przeniesiony do Berłagu na Kołymę, a następnie do Ozerłagu w obwodzie irkuckim. W 1956 r. po rewizji sprawy, kara zostaje skrócona o połowę. W 1960 r. po ponownej rewizji procesu, zostaje wypuszczony na wolność, ale bez prawa powrotu na Litwę. Dzięki niewiedzy młodej urzędniczki udaje mu się wrócić na Litwę i zameldować w swojej rodzinnej wsi. Po zawarciu związku małżeńskiego, mimo ogromnych trudności uzyskuje zameldowanie u swojej żony w Kaunas, gdzie mieszka do dziś. 

 

 

Często myśli o losach swojego kraju: „Litwa za bardzo wykrwawiła się w latach powojennych. Gdyby nie śmierć 26 tysięcy młodych ludzi, którzy zginęli w leśnej partyzantce, a którzy mieliby dzieci, to dziś Litwa wyglądała zupełnie inaczej. Oni obronili honor Litwy.