Adam Chwaliński

 

Adam Chwaliński urodził się w 1928 r. na Polesiu (dzisiejsza Białoruś) w rodzinie cywilnych kolonistów. 10 lutego 1940 r. rodzina zatrzymana jest przez NKWD i zesłana wraz z 51 innymi rodzinami z tej samej wioski do Archangielska, do którego docierają u kresu miesięcznej podróży. Zamieszkują osiedle, które nieco wcześniej wybudowali zesłańcy ukraińscy. 11 letni wówczas Adam i jego siostra Ewa Gienia towarzyszą ojcu, który pracuje przy wyrębie lasu i uczą się, jak się wycina drzewo.

Stopniowo dzieciom udaje się wyrobić narzuconą normę: „ 2 krąglaki każdy o szerokości 75 cm, 1 m 25 wysokości i 2 m długości.”  Zimą 1940-1941 r. zostają przydzielone do utrzymywania czystości w łaźni, a potem ponownie wysłane do pracy w tajdze. Mimo wysiłków, z głodu umiera braciszek i siostra cioteczna Adama.W listopadzie 1941 r. rodzina Chwalińskich dowiaduje się o porozumieniu polskiego rządu  na emigracji  z ZSRR i wyjedżają do Azji Centralnej.
Dwóch braci ciotecznych Adama umiera w drodze do Kirgistanu, gdzie wkrótce umiera jego mama. Wraz z dwoma siostrami zostaje umieszczony w polskim sierocińcu w mieście Tokmok (kirg.), co pozwala im na naukę w szkole. Rodzina wraca do Polski w 1946 r. i zamieszkuje w Szczecinie na Ziemiach Odzyskanych. Adam musi się sam utrzymać, kończy studia i zostaje inżynierem hydrologiem.
W 1961 r. wraz z żoną przenoszą się do Opola. Mimo uporczywego zaznaczania w swoim życiorysie, że był zesłany podczas wojny w głąb ZSRR, nie przeszkadza mu to na zrobienie błyskotliwej kariery w swoim zawodzie.